wie is Dolly?

liederen

A-CDE-FG-HI-LM-RS-U


terug naar bovenEen heel nieuw lijf deel 1

een heel nieuw lijf

’s Ochtends als ik in de spiegel kijk
Denk ik helaas veel vaker
God hij had misschien gelijk?
Waar zijn m’n mooie appelwangen?
En mijn zachte perzikhuid
M’n vruchtvlees is vervangen
Door sinaasappelhuid

Flink uitgeperst tot aan ’t bot
Wat eens zo fris en fruitig was
Is plotseling verrot
Toen ik jong was
Kon ik kijken door een mooie roze bril
Zonder gêne nog gebaren
Wie geeft er om de schil?
Wie geeft er om façades
Zo appelgroen en fris
Als daarachter door de maden
De kern verkankerd is?

Ik dacht heus de meeste heren
Prefereren toch de geest?
Een vrouw die uit de kleren
Eerst nog even Kafka leest

Nu heb ik door
Dat gaat niet op
Wat de meeste mannen willen
Is gewoon een Barbiepop
Een marionet met mooie maten
Een trekpop zonder pit
Een borstbeeld ingespoten
Met siliconenkit

Een heel nieuw lijf
Ik lift mijn face
Van nu af aan hul ik mijn hersens
In mooi sappig vlees
Ik ga mijn huid nog meer ontplooien
Dan ik deed met mijn verstand
Van nu af aan geldt
Alleen nog maar de buitenkant

Ik zal me gaan ontpoppen
Als de ideale vrouw
Gehoorzaam aan ’t baasje
Geef eens pootje, poessie mauw
Ik zal je laten watertanden
Van mijn volgespoten fruit
M’n appelbloesemboezem
En m’n zachte babyhuid

Vreet me maar op
Vreet me maar kaal
Je zult het duur bekopen
Het wordt je galgemaal
Zet je tanden in m’n vruchtvlees
Zo appelgroen en fris
Dan zal ik je laten proeven
Hoe giftig of het is

Snoep verstandig eet meer fruit
Zet je tanden in m’n huid
En hop’lijk vallen ze dan uit

Een heel nieuw lijf
Ik lift mijn face
Van nu af aan hul ik mijn hersens
In mooi sappig vlees
Ik ga mijn huid nog meer ontplooien
Dan ik deed met mijn verstand
Van nu af aan geldt
Alleen nog maar de buitenkant!

Het is duidelijk dat ik in die periode net aan de kant was gezet door een lover. Albert Verlinde wel te verstaan. De show waarin ik het voor het eerst zong heette niet voor niets Dolly’s Wedergeboorte.


terug naar bovenEen heel nieuw lijf deel 2

een heel nieuw lijf 2

’s Ochtends als ik in de spiegel kijk
Ben ik gelukkig en denk God
Hij had dus toch gelijk
Elke rimpel, alle wallen
Zijn met het mes geslecht
Wat siliconen en hormonen
Elke ronding lijkt zo echt
M’n eigen lijf opgewaardeerd
Want om mijn intellect
Werd ik niet gerespecteerd
Dus schuif ik Kafka aan de kant
Neem Jacky Collins in de hand
Van nu af aan geldt alleen de buitenkant

Een levend zinnebeeld
Vleesgeworden esthetiek
De vormen nog wat aangedikt
Met extra gymnastiek
Het oude tobberige vrouwtje
Verstop ik in een hoek
Want welke man wil als vriendin
Een uitgelezen boek
Van nu af aan
Geldt enkel maar
Wat vind je van m’n nagellak?
Wat vind je van m’n haar?
Geniet maar van m’n lichaam
M’n zachte schapenvacht
Je zult het duur bekopen
Je wordt straks afgeslacht

Een heel nieuw lijf
Gelifte face
Van nu af aan heb ik naast hersens
Heel mooi sappig vlees
Ik kan mijn huid nog meer ontplooien
Dan ik deed met mijn verstand
Van nu af aan geldt alleen nog maar de buitenkant

Elke dag zit ik in de schoonheidssalon
Ik werk mijn kleurtje bij onder de hoogtezon
Voor elluk kwaaltje wel een kuurtje
Of een uitgekiend dieet
Bruine kringen rond mijn ogen
Met komkommer opgebleekt

Een scrubje hier
Een peeling daar
De kapper legt de laatste hand
Aan mijn blonde haar
Nog wat rouge op mijn wangen
Wat lipstick op mijn mond
Een lijntje op het ooglid
Nu is het plaatje rond

Helpers weg, trossen los
Wij gaan solo
Van God los
En hop’lijk vallen we niet uit

Een heel nieuw lijf
Gelifte face
Van nu af aan heb ik naast hersens
Heel mooi sappig vlees
Ik kan mijn huid nog meer ontplooien
Dan ik deed met mijn verstand
Met een facelift naar de top
Ben ik de mooiste van het land

In Dolly’s Wedergeboorte weet Dolly als therapeute van het D.I.A.G.G, het Dolly Instituut voor Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg, maatschappelijk wrakhout Rosa Sluyt-Spier (dossier 00) en Shirley Tepel (dossier 06) om te toveren tot succesvolle vrouwen. Kortom te herscheppen tot een kloon van Dolly.
In dit nummer na de pauze, geschreven in samenwerking met Paul Gerrits, zetten zij hun eerste schuchtere stapjes in de wereld die Dolly heet. Omdat je het waard bent!


terug naar bovenEen, twee, drie

Een, twee, drie
Is everybody happy?
Is everybody gelukkig?
Laat het horen zing maar la la la la
Ik hoor het al
Dat is niet het geval
’t Is weer een tranendal

Maar geloof me
Je leven wordt so ‘beautivol’
Vertrouw op therapeute Dol
Ik la la la la lag ook in de goot
Maar ik la la la la lach mezelf nu dood
Bellegeur en maneschijn
Laat dat ook jouw toekomst zijn
Een, twee, drie, vier, vijf
En klaar is Kees
Je leven wordt een beautycase

Een, twee, drie
Is everybody happy?
Is everybody gelukkig?
Laat het horen zing maar la la la la

La la la la la la lach
Welkom bij het D.I.A.G.G
Je la la lacht na één dag

Ja geloof me
Je leven wordt so beautivol
Als je maar vertrouwt op Dol
Het leven is te dol, de moeite waard
Ga toch met me mee in sneltreinvaart
La la lachend naar de top
Klim die la la ladder op
La la la la lach het leven toe
Sluit je aan bij de Happy Few

(Volgt een hysterische sessie lachtherapie met de zaal)

Wees niet la la langer la labiel
La la lachen heeft meer sex-appeal

La la la ladies be my guest
Wie ’t laatste la la lacht het best
La la la la lach het leven toe

Wees niet la la langer
Wees niet la la langer
Wees niet la la langer
Levensmoe

een twee drie

Mijn favoriete Songfestivalliedje Un, deux, trois van Catherine Ferry bewerkte ik voor Dolly’s Wedergeboorte (Rob van Reyn Theater, 1992) tot bovenstaand nummer. In die tijd mochten we gratis repeteren in de ruimte boven de Spijkerbar. Dit was het voormalige American Repertory Theater en werd nu gebruikt voor Safe Sex Parties. Het gebeurde dan ook regelmatig dat Rosa Sluyt-Spier, Shirley Tepel en ik tijdens het instuderen van onze choreografie uitgleden over een verdwaalde condoom.
Maar goed ik dwaal af. We mochten hier voor noppes repeteren omdat Raphael Brandow, een vroegere eigenaar van de Spijker en oprichter van ART, weer goed bevriend was met onze regisseur Ries Fess. Toen Raphael als gevolg van zijn ziekte AIDS niet meer in staat was om naar onze voorstelling te komen besloten we de voorstelling dan maar te verplaatsen naar het Prinsengracht Ziekenhuis waar hij werd verpleegd. Het merendeel van de patiënten op deze Aids-afdeling was er vreselijk aan toe. Het was een wirwar van slangen, buizen en zuurstofflessen. Ik zag een bekende uit het uitgaansleven. Toen een boom van een vent en nu veranderd in een kasplantje. Vertwijfeld keek ik Ries aan. Wat moet ik doen? Wat je iedere voorstelling doet antwoordde hij. Dus kwam ik op en zong:

Een, twee, drie
Is everybody happy?

Toen we, nog behoorlijk overmand door emoties, het ziekenhuis verlieten volgde de volgende anticlimax: Ries zijn fiets bleek gestolen. Veni, vidi, fietsie, foetsie! Kwaad om zoveel onrecht en voor de zoveelste keer bevestigd in mijn Weltschmerz, parkeerde ik mijn bagage bij een snackbar in de Kalverstraat, overhandigde het enorme boeket wat ik net had gekregen aan de eigenares Sil en ging de bloemetjes buiten zetten.

Hoewel ik in het verleden wel eens in therapie was geweest deed ik dat voor Dolly’s Wedergeboorte, waarin ik immers therapeute van het Dolly Instituut voor Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg zou spelen, nog eens dunnetjes over. Het was overigens geen overbodige luxe. Het geluk la la lachte me niet bepaald toe. In de productieperiode kwam ik op straat te staan. Werd verschillende malen mijn enige vervoermiddel, ook voor dekorstukken, namelijk mijn fiets gestolen, werd ik door een ‘vriend’ in elkaar geslagen en liep een relatie op de klippen. In het programmaboekje van Dolly’s Wedergeboorte stond niet voor niets:

"Met dank aan: GDH, Pauw-aannemers, V.S., vele fietsendieven en niet te vergeten Albertine voor hun tegenwerking. Dankzij jullie zat ik gelukkig nooit zonder adrenaline. Duizendmaal dank."

Toen mijn therapeut op het moment, waarvan ik vond dat ik me eindelijk eens echt bloot gaf, me interrumpeerde met de woorden: "jij moet geen witte sokjes dragen" wist ik eigenlijk genoeg. Ik heb hem vanaf die tijd louter nog als studieobject voor mijn show gezien. Ik had niet meer het gevoel dat ik er ook persoonlijk nog iets van kon opsteken. Dr. Dolly werd uiteindelijk een kruising van Louise Hay en Jomanda.


terug naar bovenEine rosa Welt

eine rosa welt

Wie eine Tulpe bei Winterbeginn
Ein hassliches Entchen mit nem Doppelkinn
Wie eine Schwuchtel, die doch keiner mag
Fühl ich mich an manchem Tag
Dann sehe ich die Spiesser
Die überall sind
Sie waschen ihr Auto
Und machen ein Kind
Und wer da nicht mitmacht
Ist eine Störenfried
Wenn mir das bloss nicht geschieht

Ein bisschen Rouge und ein bisschen Leder
Ein geiles Kleid- mm- das bringt Pläsier
Ein bisschen Klunker und Pfauenfedern
Eine Rosa Welt, ja, die wünsch ich mir

Mm Muskelmanner in sexy Posen
Ein Polizist oder Offizier
Scharfe Matrozen in Unterhosen
Eine Rosa Welt, ja die wünsch ich mir

Ich weiss meine Lieder die ändern nicht viel
Bin nur eine Blondine hab nur Sex Appeal
Allein bin ich hilflos und tu mir selbst Leid
Doch jetzt hab ich Europride

Singt mit mir: o schöne Welt
Ich bin auf schwule Liebe eingestellt
Singt mit mir zum Himmelszelt
Ich bin auf Dolly eingestellt

In 1993 werd een Amsterdamse delegatie bestaande uit onder andere, Beestje Freek, Ce Ce Cream, Shirley Tepel, Rosa Sluyt-Spier, Vera Springveer, het Saphire Dance Duo und ich uitgenodigd om een programma te verzorgen tijdens de Europride in Berlijn. Het moest een soort voorproefje worden van de Europride 1994 die in Amsterdam zou plaatsvinden. Vol goede moed zouden we onze Blije Boodschap verkondigen:

Alle Schwulen wirden Schwester
Jeder Man liebt sein Nachtbar
Diskriminierung ist von gestern
Busenfreunde ist dass klar?

Aangezien van Frau SchöneBlum werd verwacht het programma auf deutsch zu presentieren heb ik me, terwijl de rest van het gezelschap aan het boemsen was, de hele week dat we in Berlijn waren keurig gedragen.Een slimme meid is op Europride voorberaid. Ich war auf das schlimmste gefasst Selbst meines Haar war feuerbestandig.

Aber Traüme sind Schaüme

Dat we, vijf minuten voordat we het podium op zouden draven!, te horen zouden krijgen dat er neo-nazi’s onderweg waren om ons een lesje te leren, daar had ik geen rekening mee gehouden. Halsoverkop renden we, het merendeel op hoge hakken, voor ons leven. We zijn nog wel even de stad ingegaan maar een echt feestje heb ik niet meer kunnen bouwen.
Maanden later kregen we overigens te horen dat er helemaal geen neo-nazi’s waren geweest. De organisatie had zijn of haar zaakjes niet rondgekregen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen! En dus had een of andere meatball maar verzonnen dat er nazi-schijven onderweg waren om gehakt van ons te maken. Wat voelden we ons gen….
Een jaar later heb ik Eine Rosa Welt alsnog gezongen als presentatrice van het Europride Homokorenfestival dat werd gehouden in de Rode Hoed. Het kwam ook van pas toen ik in maart 2000 met Julia Bronkhorst werd uitgezonden naar voormalig Oost-Duitsland. We traden op in het kader van de manifestatie ROOD WIT BLAUW KUNST-Tage des Konigreiches der Niederlande. In het gezelschap van onder andere Geert Mak, Alex van Warmerdam, Armando en Cees Nooteboom werd ik geacht de Nederlandse cultuur uit te dragen en werd ik in kranten en tijdschriften, vielen dank meine Herren!!!, als volgt aangekondigd:

"Als gefeierte Travestiekünstelerin hat Dolly Bellefleur den Ruf, eine der grossen Kabarettalente Hollands sowie eine Schönheit mit Grips (beauty with brains) zu sein. In Amsterdam (wo sonst?) ansassig, ist Dolly haufiger Gast in hollandischen Fernsehshows und im Amsterdammer Stadttheater (Stadsschouwburg), wo sie in den letzten 10 Jahren eine Serie von one-woman-shows produziert hat die immer mit einem ausverkauften Hause rechnen konnten. Im ganzen Lande ausserdem bekannt fur ihre Meinungs- und Ratgeberkolumnen in der Zeitung, hat Dolly mehr als irgendjemand dazu beigetragen, die Niederlande mit Travestie und vielen anderen Themen vertraut zu machen."


terug naar bovenGefundenes Fressen

Je bent wat je eet
Luidt een reclameboodschap
Maar wat als je vreet
Als een Dikkertje Dap?
Je met je kolenschoppen
Alles pakkend wat je kan
Je enkel vol zit te proppen
Hoe noem je zo iemand dan?

Een boterletter
Een hansworst?
Een binnenvetter
Kippenborst?

Een meeëter
Een kalkoen?
Een uitvreter
Joep Meloen?

Ach hoe kon u dames en heren
Zo’n breekbaar delicatesse
Rücksichtslos consumeren
Als gefundenes Fressen?

Wanneer u zich beter van uw taak had gekweten
En echt tot de kern van de zaak had doorgebeten
Dan had u zichzelf niet bestolen
Van het geheim dat hier lag verscholen!

Toen eind november 2002 George Moormanns kunstwerk De Alfa en de Omega van Mijnheer Thijm, dat onder meer uit ruim honderd chocoladeletters bestond, in het Provinciehuis van Noord-Holland ongevraagd werd opgepeuzeld door het publiek, besloten George en ik op 4 december een condoléanceregister voor het vernietigde kunstwerk te openen. Met bovenstaande tekst heb ik toen mijn leedwezen betuigd. Als Ruud gooide ik onderstaande dichterlijke duit in het zakje:

gefundenes fressen


terug naar bovenGoede Liedjes Slechte Liedjes

Mijn God het is een eeuwigheid gelee
Wat was ik trots op onze zangeresjes
We telden nog op ’t Songfestival mee
Les Pays-Bas dat boekte nog succesjes

Goede liedjes, slechte liedjes
Met een beetje, net als toen
De troubadour zo’n la la liedje
Werden we vier maal kampioen

Goede liedjes, slechte liedjes
Na, na, na en boem die boem
Huis-, tuin-, keukenmelodietjes
Bezorgden Holland heel wat roem

Het is ruim vijfentwintig jaar gelee
The Netherlands kreeg alsmaar twaalf punten
Het was een brave band uit Enschede
Die op ’t Eurovisie Songfestival stuntte

Goede liedjes, slechte liedjes
Wijs me de weg, o dingedong
’t Is okay in harmonietjes
Ik zie een ster, sing me a song

Goede liedjes, slechte liedjes
Hij was een clown in ’t wit en rood
Kleine Katinka’s koketterietjes
Maakten ons kikkerlandje groot

And here are the results of Oostenrijk
Wat zijn we blij, ook Willeke moet janken
Vier pünkte juicht het hele koninkrijk
Ooh Osterreich hoe kunnen wij u danken?

Spreekstem tijdens instrumentaal: ja lieve mensen als willeke ons één ding heeft geleerd is het: het gaat bij het songfestival niet om het winnen, het gaat om het meedioen!

Goede liedjes, slechte liedjes
Blijf gewoon zoals je bent
Ik hou van jou vergeet-me-nietjes
Jongens wat een schrijftalent

Goede liedjes, slechte liedjes
The Party’s over, dingedong
Waar bleven onze favorietjes
Wijs me de weg, waar is de zon?
’k Wou dat ik die tijd opnieuw beleven kon

Dit lied schreef ik speciaal voor een Eurovisie Songfestival Gala op 13 mei 1995 in Loosdrecht. Honderden mensen gekleed in Europese folklore zongen het uit volle borst (van Cup A t\m Geen) mee. Jaren later merkte ik dat een regel uit dit lied niet klopt. Weet jij welke? Stuur je oplossing naar Dolly Bellefleur, Postbus 1430 en wie weet win jij een gratis cd!

goede liedjes slechte liedjes

Het liedje heb ik later, compleet met een Waar een wil-le-ke is een weg-kapsel, ook gezongen in de theatershow Ik wil gelukkig zijn. Ach ja Willeke Alberti was zeker in het begin van mijn carrière een belangrijke inspiratiebron. Al ver voordat zij een nationale martelares werd in Dublin zong ik in veel kleinere kring haar klassiekers mee. Juist het feit dat slechts een kleine groep haar adoreerde maakte het spannend. Het voelde als een soort van verzetsdaad. Net als al die curiosa, boeken, composities, prullaria en schilderijen waarvoor het gros de neus ophaalde en die daarom bij ons geheime genootschap op een voetstuk werden geplaatst. Het was de camp voordat ook die werd ingekapseld en gecommercialiseerd.
Ik heb Willeke een aantal keren ontmoet. In 1998 traden we, als onderdeel van de programmering rond de Gay Games, op op de Dam. In 2004 was de cirkel rond: Willeke werd namelijk Dolly en speelde de hoofdrol in Hello Dolly.

terug naar boven

meer liedteksten >

 

Dolly Daily media en meer contact